سرویس جهان مشرق - رهبر شهید انقلاب اسلامی ایران، آیتالله سید علی خامنهای، نهتنها برای مردم کشورمان، بلکه برای تمام آزادیخواهان جهان منشأ الهام و راهنمایی بود. بر همین اساس، شمار زیادی از شخصیتهای مستقل بینالمللی به مناسبت شهادت ایشان بیانیههای ویدیوییای را صادر کردهاند که مشرق طی روزهای گذشته برخی از آنها را خدمت مخاطبان محترم ارائه داده است.
در ادامه، ویدیو و متن بیانیهی ده نفر دیگر از این افراد آمده است. گزارشی که پیش روی شماست، آخرین بخش از یک مجموعه گزارش است. قسمتهای قبلی را میتوانید از لینکهای زیر بخوانید:
◄ ای. مایکل جونز: ایران در جنگ علیه «شیطان بزرگ» پیروز شد/ شهید خامنهای تداوم نسل امام حسین بود
◄ کیلب ماپین: تجمعات شبانه ایرانیها تبلیغات آمریکا را باطل میکند
◄ گرگ سایمنز: آیتالله خامنهای رهبری دلسوز بود که با مردم زندگی کرد و با مردم شهید شد
توبیاس فنیگ
تحلیلگر سیاسی و عضو «اتحاد ضدامپریالیستی» آلمان
برادران و خواهران عزیزم در ایران! از آلمان میخواهم به شما بگویم که در این ساعاتِ غم و اندوه در کنار شما هستم. درگذشت [آیتالله] خامنهای نهتنها یک تراژدی برای ایران، بلکه برای تمام جهان است؛ و من در غم شما شریکم. اگر به زندگی [آیتالله] علی خامنهای نگاه کنیم، زندگیای را میبینیم که سرشار از فداکاری برای خاکش، مردمش، آرمان فلسطین و امت اسلامی بود. او توسط ساواک دستگیر و شکنجه شد. در سوءقصد سال ۱۹۸۱ تا مرز شهادت رفت و جراحات آن سوءقصد تا زمان درگذشتش همراه او بودند.
او پس از ۸۶ سال زندگی و مبارزه، میدانست که دیگر چیزی فراتر از «بزرگترین فداکاری ممکن» برای بخشیدن ندارد؛ یعنی جان خودش. [آیتالله] خامنهای در یک سخنرانی گفت: «من جان ناقابلی دارم. جسم ناقصی دارم. اندک آبرویی هم دارم که این را هم خود شما به ما دادید. همهی اینها را من کف دست گرفتم، در راه این انقلاب و در راه اسلام فدا خواهم کرد.»
[پیش از شروع جنگ] مشخص شده بود که حملهی شیطان بزرگ و رژیم صهیونیستی به ایران نزدیک است و هدف آنها ترور [آیتالله] خامنهای است. بنابراین از خودم و دوستان ایرانیام پرسیدم چرا او پنهان نمیشود؟ چرا به پناهگاه نمیرود؟ و وقتی شنیدم که او کشته شده، هم خشمگین شدم و هم غمگین. طول کشید تا بتوانم او را بهتر درک کنم. بعداً شنیدم که مقامات از او خواستهاند به پناهگاه برود و پنهان شود؛ اما پاسخ او ساده بود: «اگر نمیتوانید برای همهی ۹۳ میلیون شهروند ایران پناهگاه بسازید، چرا من باید در پناهگاه باشم؟ فقط در صورتی که همهی آنها پناه داشته باشند، من آخرین کسی خواهم بود که به دنبال پناهگاه میرود.» او سرشار از عشق و شفقت به کشور و مردمش بود. سؤال او این بود که چرا جان او باید ارزش بیشتری از جان هموطنانش داشته باشد؟ یک رهبر واقعی اینگونه رفتار میکند. او از مرگ نمیترسید، بلکه از بیآبرویی بیم داشت.
اما درگذشت او ابعاد عمیقتر معنوی نیز دارد. من این را چند روز پیش، وقتی دربارهی عاشورا سخنرانی میکردم، متوجه شدم. فداکاری امام حسین را با فداکاری و رنجهای مردم ایران در این جنگ مقایسه کردم. داشتم سخنانم را با این جملات به پایان رساندم که «تکتک ایرانیها اکنون میتوانند با افتخار بگویند: من حسینی هستم؛ همهی ما حسینی هستیم؛ حسین زنده است.» آنموقع بود که فهمیدم [آیتالله] خامنهای تجسم عینی همین نظریه بود. امام حسین میدانست که مرگ در کربلا در انتظار اوست، اما او درگذشت احتمالیاش را پیشاپیش پذیرفته بود. او این کار را کرد، چون باور داشت که ایستادگی برابر استبداد تنها راه نجات دین از انحراف است.
آیتالله خامنهای نیز همین کار را کرد. او میدانست که احتمالاً کشته خواهد شد، اما فداکاری او بذری است که در قلب میلیونها انسانی کاشته میشود که حاضرند در برابر استبدادِ دشمنان ایران مقاومت کنند. و میدانست که روزی، در آیندهی نه چندان دور، این بذر به دشتی از لالههای سرخ تبدیل خواهد شد. این لالههای سرخ که نماد ایران هستند، دشتی از گل را روی پرچم «ستارهها و نوارها» [پرچم آمریکا] خواهند رویاند و در نهایت هژمونی آمریکا را در هم خواهند شکست. [آیتالله] خامنهای از بین ما نمیرفت، مگر وقتی که مطمئن شده باشد مبارزهای که او تمام عمر به خاطرش ایستادگی کرد، در آینده توسط شما به پیروزی خواهد رسید. او انقلاب اسلامی را مهیا ساخت. مسیر آزادی فلسطین و فروپاشیِ امپراتوری آمریکا را هموار کرد. و من میتوانم به شما بگویم که روزِ این رویدادها نزدیک است. ایران پیشاپیش دارد در این جنگ مقدس پیروز میشود.
[آیتالله خامنهای] به بالاترین درجهای دست یافت که برای یک انسان ممکن است: شهادت در نبرد علیه بیعدالتی. و میخواهم کلامم را با سخنانِ خود [آیتالله] خامنهای تمام کنم: «حتی اگر مرا کشتند، نباید آن را به منزلهی شکست بدانید. تا زمانی که شما به اصول امام حسین پایبند بمانید، تا زمانی که در برابر دیکتاتورها، در برابر قدرت و طمع سر خم نکنیم، تا زمانی که آرمانهای امام حسین را زنده نگه داریم، در این جنگ پیروزیم.» پیروزی محقق خواهد شد و شما در آن نقش خواهید داشت. [آیتالله] خامنهای در قلب میلیونها انسان در سراسر جهان جای دارد. خداوند او را در بهشت برین جای دهد.
توماس وِرله
کنشگر سیاسی و تحلیلگر فرانسوی حوزهی رسانه
همرزمان عزیز! برادران و خواهران در مبارزه! برادران و خواهران همسنگر! امروز قلب من هم مانند میلیونها انسان ستمدیده در سراسر جهان خون است. آیتالله علی خامنهای دیگر در شکل جسمانی خود در میان ما نیست. اما روح او و ایثارش، همچنان مسیرهای مقاومت را روشن میسازد. او ۲۸ فوریهی ۲۰۲۶ توسط نیروهای امپریالیسم ترور شد. این مردِ ایمان و عقیده به شهادت رسید؛ مانند بسیاری از بزرگان پیش از خودش. و من امروز به عنوان یک فعال انقلابی فرانسوی، وارث [دولت انقلابی] کمون [پاریس] مقاومت و مبارزات ضداستعماری است که به این رزمندهی خستگیناپذیر ادای احترام میکنم.
[آیتالله] خامنهای رهبری دور از دسترس و محصور در کاخهای قدرت نبود. او مردی مهربان، همراه با مردم و سادهزیست بود. دعا میکرد، مطالعه میکرد و رنجهای ملتش را با تمام وجود حس میکرد. او بیش از سه دهه، جمهوری اسلامی ایران را با حکمتی تزلزلناپذیر هدایت کرد و فریب وسوسههای غرب، تحریمها، تهدیدها و جنگها را نخورد. او هر روز خود را وقف [مبارزه] کرد و از یک زندگی آرام چشم پوشید تا از فلسفهای عمیق دفاع کند: فلسفهی حاکمیت ملتها، عدالت اجتماعی، مبارزه با استکبار امپریالیستی و حق مظلومان برای مقاومت.
مهربانی او از روی ضعف نبود، بلکه مهربانی پدری برای ملتش بود. او از آرمانهای فلسطین، لبنان، سوریه و یمن حمایت کرد. و این نه از روی محاسبات سیاسی، بلکه بر اساس باورهای انقلابی بود. او این ایده را تجسم بخشید که ایمان و مقاومت میتوانند در برابر قدرتمندترین امپراتوریها ایستادگی کنند. در مواجهه با بمبارانها، حملات سایبری و کارزارهای ترور شخصیت، مانند کوه در میان طوفان استوار ماند. و در نهایت، جان خود را فدا کرد و به صف شهدایی پیوست که [با خونشان درخت] انقلاب را بارور میکنند.
او به عنوان یک نمونه و الگو، ما فعالان فرانسوی را به خودمان میآورد. در حومههای شهرهایمان، در مبارزاتمان علیه استثمار، در برابر جنگهای نواستعماری ناتو و در برابر سلطهی مالی، ما خود را در همان مبارزه مییابیم. [آیتالله] خامنهای به ما یادآوری میکند که انقلاب واقعی تنها مادی نیست، بلکه معنوی و عمیقاً اخلاقی نیز هست. انقلاب نیازمند شجاعت، ایثار و ایمانی تزلزلناپذیر به عدالت است.
ای خامنهای، ای شهید محبوب، خون پاک تو هدر نخواهد رفت. این خون، درخت مقاومت جهانی را بارور خواهد ساخت. نام تو در خیابانهای تهران و همچنین در خیابانهای پاریس، بیروت و کاراکاس طنینانداز خواهد شد. تو نشان دادی که یک انسان، تحت هدایتِ عشق به مردمش و به خدا، میتواند قدرتمندان را به چالش بکشد. روحت در میان صالحان قرین آرامش باد. ما مبارزه را ادامه خواهیم داد. انقلاب ادامه دارد. زنده باد مقاومت ملتها؛ زنده باد یاد و خاطرهی شهدا.
کریستف اوبرلن
نویسنده و کنشگر حقوق بشری فرانسوی
«اگر بزرگیِ هدف، کمبود امکانات و عظمت نتیجه، سه معیار نبوغ انسان باشند، چه کسی جرأت دارد مرد بزرگی را با [حضرت] محمد مقایسه کند؟» این را یک نویسندهی فرانسوی به نام لامارتین، اواسط قرن نوزدهم نوشت. بیشک مقایسهی [آیتالله] علی خامنهای با پیامبر، اقدامی جسورانه است. با این حال، همان سه ویژگی را در او نیز میبینیم:
◄ بزرگی هدف: زمانی که علی خامنهای انتخاب شد، نیمی از کشور دچار عقبماندگی بود.
◄ کمبود امکانات: اقتصاد ایران با تحریمهای بینالمللی قفل شده بود.
◄ عظمت نتیجه: ۳۶ سال بعد، ایران یکی از باسوادترین کشورهای دنیاست که در برابر قدرت نظامی اول جهان ایستادگی میکند. و مهمتر از همه، [ادامهی این مسیر بهرغم] درگذشت رهبر ایران قدرت جنبش او و نهادهای ایران را آشکار کرد.
امروز، فرانسهی لامارتین عزادار است. ملتهای سوریه، لبنان و فلسطین، قربانی قتلعام کامل و نسلکشی میشوند، در حالی که [دولت رسمی] فرانسه به جنایتکاران جنگی مصونیت میبخشد. این فرانسه، مایهی ننگ است. همدست جنایتکاران است. در عین حال، میلیونها فرانسوی از ایران و رهبرانش سپاسگزارند. به خاطر حمایتشان از مظلومترین انسانها، یعنی فلسطینیان.
من به نوبهی خودم، امیدم را به مقاومت ایران بستهام. من در جریان حملهی ژوئن ۲۰۲۵ در تهران حضور داشتم. در اتاق کناری استودیویی بودم که «سحر امامی» در آن سخن میگفت. ما درست قبل از بمباران فرار کردیم، اما سحر ماند. سحر با این کارش ما را، مانند علی خامنهای، به مقاومت، و مانند کودکان میناب، به عدالت فرا میخواند.
حسان الحسن
روزنامهنگار و تحلیلگر سیاسی لبنانی
سلام و رحمت و برکات خداوند بر شما باد. به این مناسبت میخواهم دربارهی دو بُعد از شخصیت رهبر، امام علی خامنهای (رضواناللهعلیه)، صحبت کنم. من لبنانی هستم و فرزند همین سرزمین شرقی. در این منطقه یک تحول بزرگ رخ داده که جمهوری اسلامی پایهگذار آن بوده است. به رهبری امام خامنهای (رضواناللهعلیه) و پیش از او امام خمینی (رضواناللهعلیه) و همچنین تشکیل محور مقاومت در منطقه.
اسرائیل در سال ۱۹۸۲ از بیروت عبور کرد و تا ساحل شمالی «متن» رسید. اما به رهبری امام خامنهای (رضواناللهعلیه) و رهبر شهید سید حسن نصرالله، روزی فرا رسید که با چشم خود دیدم اسرائیل، شکستخورده، از لبنان عقبنشینی میکند. و چگونه لبنان توانست اسیران خود را از زندانهای اسرائیل بازگرداند. به امید روشن شدن سرنوشت اسیر مفقود، یحیی سکاف. من به همهی این صحنهها با افتخار نگاه میکنم. و همهی اینها در نتیجهی حمایتهای جمهوری اسلامی و امام خامنهای است.
اما میخواهم به بُعد دیگری نیز اشاره کنم. این امام بزرگ با ایثار و فداکاری پیش رفت تا در صف مقدم شهدا قرار گرفت. او از دفترش خارج نشد و همانجا ماند. با اینکه میتوانست به یک مقر نظامی یا سنگر امن برود. اما در دفترش ماند و به بالاترین مرتبه رسید. خداوند شهادت را از او بپذیرد. و از خداوند میخواهیم جمهوری اسلامی در مسیر ایثار و سخاوت، و مهمتر از همه، یاری مظلومان جهان، ثابتقدم باشد.
برونو درووسکی
تاریخنگار و تحلیلگر ژئوپلیتیک فرانسوی
میخواهم صمیمانهترین تسلیت خود را به مناسبت شهادت رهبر انقلاب اسلامی ایران، علی خامنهای، به خانوادهی این مرد بزرگ و تمام ملت ایران ابراز کنم. مردی که ملت ایران را رهبری کرد و تا لحظهی آخر، شجاعت کمنظیری در حفظ استقلال و عزت کشورش نشان داد. تجاوز بزدلانهی آمریکایی-صهیونیستی که ایران را هدف قرار داده بود، شکست خورد. و این، گواهی است بر اینکه ایران در جبههی عدالت قرار داشت و مبارزهی آن، در حقیقت مبارزهی تمام آزادگان جهان است. و به همین دلیل است که بار دیگر صمیمانهترین احترام خود را به ملت ایران ابراز میکنم. ملتی که در مبارزهی خود، نهتنها برای آزادی و استقلال خویش، بلکه برای آزادی و حاکمیت تمام ملتهای جهان میجنگد. و بنابراین الگوی علی خامنهای، رهبر انقلاب اسلامی، در خاطرهی تمامی ملتهای آزاده و همهی آزادگان برای نسلهای آینده باقی خواهد ماند.
لورن لویی
نمایندهی سابق پارلمان بلژیک و رهبر جنبش «انقلاب»
برخی با کشتار، ترور و به جان هم انداختن مردم در تاریخ ماندگار میشوند؛ و برخی با مهربانی، صداقت و سخاوتشان در تاریخ اثر میگذارند. بدیهی است که رهبر معظم ایران، آیتالله علی خامنهای، از دستهی دوم است. فردی بسیار الهامبخش که در طول مسیر سیاسی خودِ من با نظریهها، مواضع و مبارزهاش علیه صهیونیسم، راهنمایم بود. بنابراین من به عنوان رئیس حزب «انقلاب» [بلژیک] میخواهم صمیمانهترین تسلیتهایم را به مردم ایران ابراز کنم. دل ما برای رهبر معظم، علی خامنهای، بسیار تنگ خواهد شد. بشریت دلتنگ او خواهد شد. اما شک ندارم که روح او همچنان ما را در مسیر خوبی، صلح، سخاوت و انسانیت هدایت خواهد کرد.
الی حاتم
حقوقدان، استاد دانشگاه و مشاور سیاسی
به آیتالله خامنهای ادای احترام میکنم. شخصیت او دو بُعد داشت: بُعد اول، معنوی و دینی بود. او عالیترین مرجع روحانیت شیعه به شمار میرفت. از این رو، باید از آنهمه تلاشهای او برای تقریب ادیان تقدیر کرد. از یک سو، تقریب مذاهب و جوامع گوناگون اسلامی، و از سوی دیگر، تقریب اسلام و سایر ادیان، بهویژه روابط او با کلیسای کاتولیک، واتیکان و نیز کلیساهای ارتدوکس. اما به بُعد دوم شخصیت او نیز باید ادای احترام کرد: بُعد سیاسیاش. او در برابر نقشهی آمریکایی-صهیونیستی ایستاد و اجازه نداد به نتیجه برسد؛ طرحی که هدفش تجزیهی خاور نزدیک و خاورمیانه و کشاندن برادران مسلمانان، اعم از سنی و شیعه، به جنگی بیپایان بود.
عدنان عزام
متفکر و نویسندهی سوری و رئیس سازمان جهانی حمایت از حاکمیت ملتها
بسماللهالرحمنالرحیم. محضر آیتالله شهید سید علی حسینی خامنهای! گوارایتان باد. شهادتتان گوارایتان باد. شما راه پیامبران و بزرگان را پیمودید، چراکه جان خودتان را فدا کردید. فدای ملت و میهن خویش و تمامی ملتهای مبارز در برابر سلطهی امپریالیسم و صهیونیسم. شما به تمام آزادگان جهان، کرامت و احساس آزادیشان را بازگرداندید. خداوند شما را غرق در رحمت بیکران خود سازد.
اسماعیل تیفور
تحلیلگر مسائل سیاسی و راهبردی
بسماللهالرحمنالرحیم. به مناسبت تشییع پیکر رهبر بینالمللی و شهید امت، علی خامنهای، کسی که جان و مال خود را برای عزت و سرافرازی این امت فدا کرد، میخواهم مراتب احترام و قدردانی خود را به ملت ایران ابراز کنم؛ ملتی که همچون یک پیکرهی واحد در برابر استکبار جهانی ایستادگی کرد. از شما به خاطر دفاع از شرفِ این امت سپاسگزارم. بسیار متشکرم.
کلود ژانویه
نویسنده، مقالهنویس و تحلیلگر فرانسوی
درود. در این ایام جانگداز، صمیمانهترین تسلیتهای خود را ابراز میدارم به خانوادهی رهبر عالیقدر، [آیتالله] علی خامنهای. خداوند روزی آنچه را که عطا کرده، بازپس میگیرد.
